ஈழச் சினிமாவும் சீலம்பாய்களும்...

தொண்ணூறுகளின் ஆரம்பத்தில் வந்ததாக என் நினைவில் நிக்கும் ஒரு அற்புதமான படம் 'உறங்காத கண்மணிகள்' 90களில் யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்த பலரும் இந்த படத்தைப் பாத்திருப்பார்கள். ஒரு வேவு அணியின் வாழ்வியலை அற்புதமாகப் பதிவு செய்திருக்கும். அந்தபடம் பெரும் பாலும் ஒரு வி.எச்.எஸ் கமராவில் படமாக்கப்பட்டிருக்காலாம்.

உலகத்தரம் உயர்ந்த தரம் என்ற எல்லாத்தரங்களையும் வார்த்தைகளையும் வியாபங்களையும் தாண்டிய அற்புதமான படமாகவே அது எனக்கு தோன்றூகிறது. ஆனால் அந்த வளர்ச்சி 15 வருடங்களுக்குப் பிறகு ஒரு தமிழக சினிமா நடிகரையும், நடிகையையும் ,இயக்குனரையும் தங்கியிருக்கும் அளவுக்கு நமது ரசிக பெரும் உள்ளங்களால் உருவாக்கம் பெற்று விட்டதோ என்ற ஐயம் உருவாகிறது.

இந்த மாயைக்கு காரணம் வேறு என்னவாக இருக்க முடியும்? அது இந்திய சினிமாவில் மோகித்திருத்தல் என்பதுதான். உலகின் பல் மொழிப்படங்களைப் பார்க்கும் வாய்ப்புப் பெற்ற புலம்பெயர்ஈழத்தமிழனின் சினிமா என்பது அவனுடைய திரை அடையாளம் என்பது தமிழ் சினிமாதனே...எங்கள் வீட்டுப் பிள்ளைகள் தமிழ் படிக்க, நமதுகலையை (!?)அறிய நாங்கள் சிபாரிசு செய்வதும் தமிழ்நாட்டு சினிமாதானே

சரி இப்ப ஏன் இதெல்லாம் எண்டுறிங்களோ? அண்மையில் சில புலம் பெயர்வாழ் தமிழர்கள் ஒரு சினிமாவை எடுக்கும் தகவலை தமிழகத்தில் வைத்து வெளியிட்டார்கள். அவர்கள் எடுத்த படம் தமிழக சினிமாவின் பாதிப்பில் இருப்பாதாக அவர்களின் பேச்சே ஒத்துக் கொள்ளுகிறது. ஆனால் அவர்கள் சொன்ன ஒரு விடையம் ஆழமாக இருப்பதாகவே எனக்குப் படுகிறது.

நாம் தமிழகத்தைத் தாண்டியும் தமிழ் சினிமாவை உருவாக்க வேண்டும். சிங்கப்பூரில் ,மலேசியாவில், கனடாவில், ஐரோப்பாவில் தமிழ்ப்படங்கள் தயாரிக்க முடிவதில்லை. அல்லது ஒரு நேர்த்தியான திரைபடக்குழுவும் இல்லையென்பது அவலம் என்றுதான் சொல்ல முடியும். அந்தந்த நாடுகளில் எல்லாம் திரைப்பட இயக்குனர்கள் இருகிறார்கள் திரைப்படத்துறையிருக்கிறது என்பதைப் பற்ற்யெல்லாம் எங்களுக்கு கவலையில்லை. அங்கு எத்தனை அற்புதமான சினிமா வருகிறது என்பதெல்லாம் எங்களுக்கு ஒரு பொருட்டல்ல.அத்தகைய நல்ல படங்களை இயக்குபவர்களோடு இணைந்து அந்த வளங்களை வைத்துக் கொண்டு தமிழ் படத்தை உருவாக்க எம்மால் முடியாதிருக்கிறது. அந்த நாடுகளில் இருந்து அந்த படங்களை முன்னுதாரணமாகக் கொண்டே தமிழ் படங்கள் வர வேண்டும்.

ஏனெனில் எமது சினிமா ரசனையும், லயிப்பும் தமிழ் சினிமாவிலேயே இருகிறது.
தமிழ் சினிமா மாதிரி எங்களால் படம் எடுக்க முடியவில்லை. அல்லது எங்கடையாக்களும் காதல் கதைதான் எடுகிறாங்கள். எங்கட சினிமா தனித்துவமா இருக்க வேணூம் எண்டு இன்றைக்கு வாய்கிழிய கத்தும் ஆட்களில் எத்தனை பேர் அதற்கான உங்கள் பங்களிப்பைச் செய்திருகிறீர்கள்? விசய், அசித் செய்யும் சாகசங்களை விசிலடித்துப் பார்க்கும் உங்களால் அதையே நம்மாட்கள் செய்தால் காமடியாகத் தெரிகிறது. நாங்கள் இவையளும் விசய் அசித் செய்யுற மாதிரி இல்லாமல் வித்தியாசமாக தமிழ் சினிமா எடுக வேணூம் எண்டு கதையளக்கிறீங்கள்.
அவர்கள் செய்யும் இந்த அபந்த முயற்சிகளை நானும் ஆதரிக்க வில்லை. ஆனால் அந்த அபத்த முயற்சிகள் என்பதே எமது ஒட்டுமொத்த தமிழ் சினிமா லயிப்பின் வெளிப்படுதானே.பலருக்கும் குறும்படம் என்பதே தெரியவில்லை. குறும்படம் எண்டால் முழுநீளச் சினிமாப் படத்தின் ஒரு பகுதியை சின்னதாய் எடுபதாக நினைக்கிறார்கள். நாவலுக்கும் சிறுகதைக்குமான இடை வெளியிது. சிறுகதை என்பது நாவல் எழுதுவதற்க்கான பயிற்சி கிடையாது.அது ஒரு தனி வடிவம். அது ஒரு நாவலின் சிறு சிறு வடிவமும் கிடையாது. அதைப் போலத்தான் குறும்படமும். நம்மாளு தமிழ் சினிமாவின் சில காட்சிகள் மாதிரி காட்சிகளை எடுத்து விட்டு குறும்படம் என்கிறான்

புலம்பெயர் நாடுகளில் இப்படி நமது படமெடுக்கும் பெரும்பாலானவர்களுக்கு சினிமா என்பது ஒரு மொழியென்பதோ அதனை உளவாங்குவது என்பதற்க்கு படிக்க வேண்டும் , நிறைய சினிமாபார்க்கவேண்டும், சினிமா என்கிற சாதனத்தினைக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும் எண்டோ தெரிவதில்லை.. அவர்கள் தமிழ்சினிமாவைப் பார்த்தும் அதன் கிசுகிசுக்களை இணையத்தில் வாசித்தும் சினிமா என்பது இவ்வளவுதான் என்ற புரிதலுக்கு(!) வருகிறார்கள்.

இன்றைக்கு தமிழ்நாட்டு சினிமாவில் உச்சத்தில் இருக்கும் மணிரத்தினத்தில் இருந்து நல்ல சினிமாவைத்தந்த மகத்தான கலைஞன் பாலுமகேந்திர வரை தமிழ் சினிமாவை பார்த்து தமிழ் சினிமா எடுக்கவில்லை. உலக சினிமாபார்கிறார்கள்.எங்களையும் பார்க்க சொல்கிறார்கள் அதைக் கற்றுகொள்ள பயிற்சி தருகிறார்கள்.ஒரு நல்ல இயக்குனரிடம் பணிபுரியும் ஒவ்வொரு உதவி இயக்குனரும் இதை நன்கறிவார்.ஆனால் அந்த உலக சினிமா உற்பத்தியாகும் இடங்களில் இருந்து கொண்டு அங்கே எதையும் கற்றூக் கொள்ளாமல் தமிழ்நாட்டுக்கு ஓடி வருகிறோம் தமிழ் சினிமா பார்க்க.

சும்மா ....பேசிக்கொண்டிருக்காதைங்கையா..
புலம் பெயர் நாடுகளில் இவ்வாறு உருவாகும் எத்தகைய ஒரு சினிமா முயற்சியும் நாம் தமிழ் நாட்டுக்கு வெளியே தமிழ் சினிமாவை உருவாக்குவதற்க்கு துணை போகும். காதல் படம் எடுக்காதை என்றோ, டிஸ்யூம் டிஸ்யூம் படம் எடுக்காதையெண்டோ சொல்லி அந்த முயற்சியையும் தடுத்து விட்டால் அங்கு பின்னால் அந்த வழியே வரக்கூடிய ஒரு நல்ல சினிமாவுக்கான பாதையையும் சேர்த்தே அடைத்து விடுகீறீர்கள்.

இந்தியாவில் சினிமா வந்த போது பக்தி சினிமாதான் எடுத்தார்கள்..காலப்போக்கில் சுதந்திர உணர்வூட்டும் சினிமாவை எடுக்க தலைப்பட்டர்கள். அதனை போல இப்படியான சில தமிழ் சினிமாவின் அரைகுறையான மறுபதிப்புக்கள் வருகிற போது எழும் விமர்சனங்களும் அதனால் உருவாகும் வேகமும் சந்தை வாய்ப்பும் நல்ல படங்களை எடுக்க உதவும்.

இன்றைக்கு ஒரு ஆவணப் படத்தை உருவாக்க நான் அனுபவித்த பொருளாதர வலிகள் எத்தனை என்பது உங்களில் பலருக்கு தெரிந்திருக்காது.இதயே தமிழகதில் உள்ள ஒரு இயக்குனரோ ,நடிகனோ ,ஒரு சாதரண கமெடியனோ செய்திருந்தால் அதற்காக நீங்கள் கொடுக்கும் விலை வேறு.

ஒருவர் என்னிடம் கேட்கிறார் தம்பி உம்மட படம் இங்க 10 டொலருக்கு விக்குது. ஏன் அவ்வளவு காசு போட்டனீர்? சினிமா படமே வீடியோ கடையில ஒரு டொலருக்கு கிடைக்குதே என்றார். இதுதான் உங்கள் எதிர்பார்ப்பாக இருந்தால் நல்ல படம் அல்லது ஈழத்தமிழர் சினிமா வராது? தமிழ் நாட்டு சினிமா உங்கள் படுகையறை வந்து உட்காருவதைப் போல ஈழத்தமிழர் சினிமா தமிழகத்தின் தெருகளுக்குகூட போவது கடினம். ஆக உங்கள் மோகம் கலைந்தால்தான் 1 டொலருக்கு என் படத்தைக் கேட்க மாட்டீர்கள். ஏனெனில் அப்படியொரு சினிமாவை ஒரு நல்ல இயக்குனர் மட்டும் உருவாக்கிவிட முடியாது. அதற்க்கு காசு கொடுத்துப் பார்க்கிற நல்ல சினிமா ரசிகர்களாக நாமிருக்க வேண்டும். அப்போதுதான் யாரவது தயாரிப்பார்கள்.


பாலு மகேந்திரா என்ற கலைஞன் தனது முதல் படத்தோடும் பெருமிதத் தோடும் தன் தாய் மண்ணுக்கு ஒடினான்....தமிழ்நாடு சினிமாக்காரர்களில் மோகித்திருந்தவர்களுக்கு அந்த ஈழக் கலைஞனை ஆரதிக்க தோன்றவில்லை அன்று... . இன்னொன்று தெரியுமா ஞானரதன் என்ற அற்புதமான இயக்குனர் வன்னியில் இருந்தார் அவருக்கு மேலும் வாய்ப்புக்கள் வழங்கப் பட்டிருந்தால் அவர் உலகின் நல்ல இயக்குனர்களின் பட்டியலில் இடம் பெற்றிருப்பார். சினிமாவின் பல நுணுகங்களையும் புதிய வளர்ச்சியையும் அவர் கற்றுக்கொள்ள காலம் இருக்கவில்லை. அந்த கலைஞன் மறைந்த போது அவனைப் பற்றிய ஆவணத்தை தொகுக்க இனையத்தில் தேடினேன் ,ஒன்று இரண்டு செய்தித் தளங்களில் செய்தியாக அவர் இறந்தது மட்டும் வந்தது. இதுவே தமிழ் நாட்டு ஒரு சின்ன நடிகன் இறந்திருந்தால்? அதைவிடுவம் ரசனிக்காந்துக்கு மூட்டு வலி எண்டால் உங்களின் புலம்பெயர் தமிழர் இணையத்தளங்கள் எத்தனை அந்த செய்தியை வெளியிடக் காத்திருகிறன?

இண்றைக்கு தமிழ் சினிமாவில் புரளும் கோடிகளில் எம்முடைய பணமும் புலம்பெயர் இழத்தமிழ் முதலீட்டாளர்களின் முதலீடும் எத்தனை கோடிகள் தெரியுமா? இவர்களில் யாரவது ஒரு ந்ல்ல படத்தை ஒரு நல்ல ஆவணத்தை தாயரிக்க வருவாரா? அதைப் பார்க்க நீங்கள் தயாரா?

இன்னமும் தமிழ் சினிமாகாரனையும் குலக்கல் நடிகைகளின் குண்டியாடாலயும் பார்க்க கலை நிகழ்ச்சி நடத்தும் நாம் நம்முடைய வாழ்வியலைச் சொல்லும் சிமாவை எப்போது கொடுக்கப் போகிரோம்.இது ஈழத்தமிழனுக்கான கேள்வி மட்டுமல்ல சிங்கபூர் மலேசியா என பரந்த தமிழனுக்கும்தான். சீனாக்காரன் மலேசியாவில் படம் எடுக்கிரான் அவனுக்கு சீன ம்லேசிய சினிமா இருக்கு ஆனால் நாம மட்டும் தமிழ் நாட்டை நம்புவோமாக. இதன் காரணமாக என்னைப் போன்றவர்களும் தமிழ் நாடில் படம் எடுக்க வேண்டியிருக்கும். நாமும் தமிழ்நாட்டு சினிமாக்காரராகவே இருப்போம்.

இந்தக்கட்டுரையை முற்றாகாமல் குறையாக விடுகிறேன்..ஏனெனில் இன்னும் எழுத இருக்கு.....அதில் நிறய தகவல்கலைத் தருகிறேன்.......